yitik insanlar
bir kar yağıyor yere değil içime
yıldızlar görüyorum üzerimde
yalnız ve bedbaht sanki
içim içimden çıkmış
amaçsız voltacılar avlusunda
bir sağa bir sola virane
beyhude nerdeyim ben
zifri çukurun içinde mi
bir tünelden çıkmak üzeremi
bilinmezler diyarının yitiklimi
bu ben değilim
ancak dördüncü boyut ikizim
ben neşe gibi çağlayan
anlamsız bir gülücükle ışıldayan
işte bir kuyuya düşüyorum
dipsiz gayda kuyusumu
peri dünysına açılan yeraltı dünyasımı
yoksa biraz sonra tersyüz dünyada
bir elmamı koparacam ayaklarım havada
bir masalın içinde yitip
herkes kayboldumu diyecek arkamdan
ben safahat içinde masal dillerde
yitip gitti işte karıştı efsuna
i
Yorum ( 0 ) Yorum yaz! Kalici Baglanti
<<Önceki Sayfa |16/36|Sonraki Sayfa>>
Yorum yaz! :
Arkadasina Gönder!
0yorum yazilmistir