yalnızlık

2009/11/7 · Kategori: siir

unuttum hayellerimi
bir sukut oldu hayeller
bedbaht oldu ömrüm
dünyam tarumar oldu

yalnızlığ çığlığında yittim gittim
kederimle kederlendim
bir bardak içip daha gamlanmak istedşim
yanıma ahbab olcak demde işnsan bulamadım


yalnıuzım yalnızım kahraden yalnızımn
ben bu dünyanın anasını satayım


Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!

VASAT

2009/9/11 · Kategori: siir

ŞAİR NEREDE BİLMEM AMA
YAŞAM SIKICI BENİM İÇİN HALA
BIR HEYECEN DUYMUYORUM
ÇOK YERELLEŞTIM,LOKALLEŞTİM
FINDIK KABUĞU İÇİNDE TEPREŞTİM
YENI YERLER GEZMEK İSTEDİM
ÇOK SIRADANLAŞTIM,BAYAĞILAŞTIM
YALNIZ YAŞADIM TEK BAŞIMA GEZDIM
ÇOLUK ÇOÇUĞA KARIŞINCA
OLDUM İŞTE ADEM  BÜYÜT ÇOÇUĞU
OKUT ÇOÇUĞU PIŞ PIŞ PIŞ
HAYELLERIM KAYINCA
ARKADAŞLARIM KAZIK ATINCA
SIRADANLAŞTIM VASATLAŞTIM
KİTASPLAR YALAN HAYALLER SAYRI
SANKİ KABUSTAYIM
KABUS ÇÖKTÜ KARABASAN
HABABAM DÜNYA HABABAM
OLDUM İŞTE BABAM GİBİ BİR ADAM
VASADIM VASAT ÇOK ÇOK
BUNU KIRMAYA YÜREK YOK
AZİM YOK  REKABET YOK
PİŞMANLIĞIN SONU ÖNÜ YOK

Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!

sincan

2009/7/11 · Kategori: siir

yaşıyoruz işte yaşam adına
hergün biri ölüyor dünyada
çinde maçinde,
yaşıyoruz işte bir şekilde
acı çekerek, acı çektirerek
uyğur oldu heba
vahşet vampirliğiyle
din yasak, dil yasak
çinli kaypak  sevecen panda
tırnaklarıyla için için kanda

insan olmaya çinde
çin çin avazın kesilr işkencede
çinli imanı çil çil yende
vatan kahır içinde
japon gelince kaçarsın
uyğurun sahibi yok harcarsın

Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!

aptal cahil

2009/6/29 · Kategori: siir

duyğusuzluk içindeyim duyğular içinde
öfkemle birlikte akmaktayım delice
delieden sözlere hiddet içinde
yine hınnçla ve nefretle


duyğularım köpürdü alabildiğince delice
deliden daha deli olmak istercesine
nefrete nefretle öfkeye öfkeyle



bir ğarip mecralardayım akmaktayım
sanki ben değilmişşcesine

hırsla kayaları parçalarcasına
kapıldım öfkeye kızdım  benliğime
yanıt  hiddete hiddetle olursa
bizim ne farkımız kalır
 aptal cahille

Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!

inad

2009/5/19 · Kategori: siir

bir bebek vardı minicik bir yumurcak
her bebek gibi şirinmi şirin
bir çoçuk vardı hayeller kuran her çoçuk gibi umutlu
istikbale umutla bakan
zengin ve tatlı hayeller süslerdi düşlerini
pempe  şeker pembesi köpükler
sonra büyüdü birer hayelleri çalındı elinden
bir kendi kaldı kendi başınca
birde azmi ve inadı
olmaz olduracaktı
demir bükmeye kaktı eliyle 
yazgısını itti elinin tersiyle
golyatı bile yenmemişmiydi davut
o da atmamalıydı havluyu mindere
ölüm döşeğinde bile direnmeliydi
hasleti  için ölüm meleğine...

Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!

« Önceki ::